Հարցեր քահանային

Հայ առաքելական Սուրբ եկեղեցի

Արարատյան հայրապետական թեմ

Հարցեր քահանային

Ձախ կողմում տեղադրված 33 մասերից և բազում ենթամասերից կազմված հարցաշարում կարող եք գտնել Ձեզ հուզող հարցերի պատասխանները: Եթե այդպիսիք չգտնվեն, ապա գրեք Ձեր հարցը harc@qahana.am էլ. փոստի հասցեին կամ ֆեյսբուքյան Qahana.am էջին: Նամակի subject տեղում նշեք շտապ, եթե ակնկալում եք ստանալ շուտափույթ պատասխան: Ոչ աշխատանքային օրերին ձեր հարցերն ուղղեք ֆեյսբուքյան Qahana.am էջին:


Վերջին 20 հարցերը

Ես ամուսնացած չեմ եղել, բայց սիրում եմ մի տղամարդու ով կորցրել է կնոջը և երեխաներ ունի: Արդյոք ես մեղք չե՞մ գործում իր կնոջ հանդեպ: Կարո՞ղ եմ ստանալ եկեղեցու օրհնությունը, եթե որոշեմ ամուսնանալ նրա հետ:

Դուք կարող եք ամուսնանալ նրա հետ, որովհետև լիիրավ երջանիկ լինելու իրավունք ունեք, ավելին կասեմ` այս ամուսնությամբ Ձեզ առիթ է ընձեռվում նաև մայրություն անել նրա որբացած երեխաներին: Եվ Աստված հաստատապես կօրհնի ձեզ, եթե քրիստոնեավայել ապրեք Ձեր կյանքը: Դուք չեք կարող մեղք ունենալ մահացած կնոջ հանդեպ, ով արդեն Աստծո մոտ է: Գնացեք եկեղեցի և պսակադրվեք, և Աստված կօրհնի Ձեր կյանքը:


Հարգանքով` www.qahana.am կայքի խմբագրակազմ

25 տարեկան եմ, ամուսնացած եմ արդեն 4 տարի: Ամուսինս ամուսնությունից անմիջապես 3 ամիս անց ուսման նպատակով մեկնեց Հայաստանից: Ունենք 4 տարեկան որդի: Մեկնելուց 2 տարի անց ամուսինս հասկացավ, որ չի սիրում ինձ և ուզում է ամուսնալուծվել, սակայն կարծում է, թե ընտանիքը պետք է պահպանել հանուն որդու երջանկության: Ինչպե՞ս վարվել:

Ձեր հարցից հայտնի չէ, թե ու՞մ մոտ է գտնվում Ձեր ամուսինը և Դուք ու՞մ մոտ եք մնացել։ Եթե ապրում եք Ձեր ամուսնու ծնողների հետ, և նրանք, իմանալով նրա մտադրությունը, շարունակում են ապրել Ձեզ հետ, ապա Ձեր վիճակն այնքան էլ մտահոգիչ չէ։ Հույսն այն է, որ Ձեր ամուսինն ասել է, թե հանուն երեխայի կարելի է պահպանել ընտանիքը։ Ուստի խնդրում եմ համբերել։ Դուք էլ պահպանեք Ձեր երեխայի ընտանիքը։ Աստված ողորմած է։ Միգուցե մի օր խելքի կգա, կվերադառնա։


Օրհնությամբ` Տ. Սմբատ քահանա Սարգսյան

Ի՞նչ են ասում մարդու ենթագիտակցականի մասին մեր միջնադարի և արդի հոգևոր այրերը: Հաճախ մտածում եմ, որ հիմա ամուսինս կզանգի, ու զանգը հնչում է: Դա կանխազգացո՞ւմ է թե՞ ենթագիտակցություն:

Առ այսօր միջնադարյան հեղինակների մոտ չեմ կարդացել այդ հուզող հարցի պատասխանը, բայց այդ երևույթը գոյություն ունի: Պատահում է սիրող զույգերի մոտ ինչ-որ հոգևոր կապ է զգացվում, որը երբեմն ապշեցուցիչ է: Դա նման է մոր սրտի կանխազգացմանը, երբ մայրը հեռավորության վրա կարող է զգալ՝ զավակն առողջ է, թե հիվանդ: Երբ հոգիների մտերմություն կա, ենթագիտակցական զգացումը կարող է ինչ-որ պահ մեզ սարսափեցնել: Սակայն պետք չէ սարսափազու ընդունել նման երևույթները, քանի որ դրանք վկայում են ջերմ վերաբերմունքի մասին: Թե ինչպես է այդ երևույթը տեղի ունենում, ոչ ոք չի կարող բացատրել, բայց ակնհայտ է,լ որ այն գոյություն ունի: Պարզապես այդ երևույթը պետք է ընդունել որպես առօրյա զգացումների արտահայտում:


Օրհնությամբ՝ Տ. Շմավոն քահանա Ղևոնդյան

Ինչպե՞ս վարվել, երբ ամուսինները երկար ժամանակ հեռու են ապրում իրարից և մի քանի ամիս են ապրում միասին: Այս դեպքում տղամարդու ժուժկալության մասին ոչինչ չեմ կարող ասել, իսկ կինն ինչպե՞ս պիտի վարվի:

Աշխարհում գայթակղությունները շատ են: Մեզ պետք է հետևել Տիրոջ պատվիրանին. «Զգույշ եղեք... գուցե ծանրանան ձեր սրտերը շվայտությամբ և արբեցությամբ և աշխարհական հոգսերով, և հանկարծակի գա ձեզ վրա այն (դատաստանի) օրը ... Արդ արթուն կացեք և միշտ աղոթք արեք, որպեսզի արժանի լինեք զերծ մնալ այն ամենից, որ լինելու է...» (տես՝ Ղուկ. 21:34-36): Մենք բոլորս տկար ենք և ենթակա գայթակղություների: Ուստի շատ աղոթեք, և հիշեք, որ կյանքի վայելումը մարմնական չէ, այլ՝ հոգևոր, որովհետև «ոչ միայն հացով է ապրում մարդը, այլ այն ամեն խոսքով, որ Աստծու բերանից է ելնում» (Մատթ. 4:4): Թվում է, թե դժվար է ժուժկալել, կամ՝ անհնար, սակայն «ինչ անհնար է մարդու համար, հնարավոր է Աստծու համար» (Ղուկ. 18:27): Աստված կարող է Ձեզ զորացնել՝ բարձրացնելով Ձեզ ժուժկալության առաքինության: Տեր Հիսուս Քրիստոսի Սուրբ Մարմնի և Արյան Հաղորդությամբ կարող ենք մենք հաղթել մեր մարմնական կրքերը: Տիրոջ համար անհնարին ոչինչ չկա: Աղոթեցեք նաև Ձեր ամուսնու համար: Թող Աստված նրան օրհնի և ընտանիքին գործնականորեն տեր կանգնելու զորություն և հոժարություն տա:


Օրհնությամբ՝ Տ. Սմբատ քահանա Սարգսյան

Արդյո՞ք մեղք է ամուսնալուծվելը կենցաղային խնդիրների պատճառով: Նման դեպքում եկեղեցի՞ն պետք է ամուսնալուծի։

Պսակի խորհրդի կատարման ժամանակ փեսան և հարսն Աստծո և ներկաների վկայությամբ խոստանում են միմյանց միասին լինել թե՛ նեղությունների, թե՛ դժվարությունների պահերին: Հետևաբար, պետք է խոստումը կատարել: Կենցաղային խնդիրներ բոլոր ընտանիքներում, շատ թե քիչ, լինում են, սակայն ոչ բոլորն են ամուսնալուծվում: Եկեղեցին չի թույլատրում ամուսնալուծություն կենցաղային խնդիրների պատճառով:


Հարգանքով` www.qahana.am կայքի խմբագրակազմ

Մատթեոսի Ավետարանում պատմվում է, որ Հիսուս, պատասխանելով փարիսեցիներին, ասաց. «Ամեն մարդ, որ իր կնոջն արձակում է առանց պոռնկության պատճառի, նա է որ նրան շնության է մղում, և ով որ արձակվածին է առնում, շնանում է» (Մատթ. 5:32): Այստեղից էլ` հարց. իսկ եթե կինս իմ առջև պարբերաբար պայմաններ է դնում` դրանով իսկ ստիպելով մեղք գործել, դեմ գնալ այնպիսի պատվիրանների, ինչպիսիք են` «Պատվիր քո ծնողներին» (Ելք. 20:12) կամ «Սիրիր քո մերձավորին քո անձի պես» (Մատթ. 19:19), մի՞թե ամուսնալուծվելու պարագայում ես մեղք կգործեմ։

Ես կարծում եմ, որ Ձեր և Ձեր կնոջ մեջ ավելի լուրջ խնդիրներ կան, քան Ձեր բերած դրդապատճառները: Ապա նայեք Ձեր շուրջը. ո՞ր ընտանիքում չկան նման խնդիրներ: Ուրեմն ի՞նչ. պիտի քայքայվե՞ն ընտանիքները: Դուք՝ իբրև տղամարդ և ամուսին, լուրջ անելիք ունեք: Հասկանալի է, որ ծնողներին պարտավոր եք պատվել, սակայն երբ նոր ընտանիք եք կազմում, ըստ Ավետարանի` արդեն պիտի թողնեք ձեր ծնողներին և գնաք Ձեր կնոջ ետևից: Սա նշանակում է, որ պիտի պատվեք, խնամեք, սիրեք Ձեր ծնողներին, սակայն ընտանիքը չզոհաբերեք նրանց: Սա անհատական հարց է, որի լուծումը կկարողանաք գտնել Ձեր համայնքի քահանայի օգությամբ: Քննարկեք նրա հետ Ձեր հարցը:


Հարգանքով` www.qahana.am կայքի խմբագրակազմ

Սիրածս տղամարդն ապրում է իր ընտանիքի հետ միայն հանուն իր երեխայի, նա իր կնոջ հետ երջանիկ չէ: Մի՞թե իմ կողմից մեղք է` համոզել նրան ամուսնալուծվել: Մի՞թե չի կարելի ամուսնալուծված լինել, բայց լավ հայր լինել երեխայի համար և ապրել այն կնոջ հետ, ում սիրում նա սիրում է:

Փորձիր քեզ դնել այդ կնոջ տեղը և հասկանալ` արդյո՞ք լավ է կոտրված ընտանիք ունենալ: Դու փորձում ես հասկանալ, թե մեղք է արդյո՞ք նրան համոզել` ամուսնալուծվել: Բայց մոռանում ես, որ արդեն երկար ժամանակ մեղքի մեջ ես` կապված լինելով ամուսնացած տղամարդու հետ, շնանալով նրա հետ: Դա դու մեղք չե՞ս համարում, թե կարծում ես, թե եթե սիրում ես, ապա ամեն ինչ արդարացված է: Ասեմ, որ սխալ ուղու վրա ես: Կոչ կանեմ քեզ չփորձել սեփական երջանկությունդ կառուցել ուրիշի դժբախտության և ընտանիքի ավերակների վրա: Եթե ընդունես իմ խորհուրդը, վերջ կտաս այդ կապին, քանի որ եթե այդ տղամարդն օրերից մի օր հեռանա իր կնոջից, վաղ թե ուշ քեզանից էլ կհեռանա: Եվ ամենակարևորը. եթե փորձես զրկել կնոջն իր ամուսնուց, երեխային` հորից և արհեստականորեն դժբախտացնես նրանց, դու բախտավոր կլինե՞ս և այդ ամենը կարդարացնես քո սիրո՞վ: Վստահ եմ, որ սխալ եք թե դու և թե քո սիրած տղամարդը: Մեղքի զգացումով ապրելն անտանելի է:


Օրհնությամբ` Տ. Շմավոն քահանա Ղևոնդյան

27 տարեկան եմ, սիրում եմ ամուսնալուծված տղամարդու: Նա 3 տարի ամուսնացած է եղել մի կնոջ հետ, ունի մի աղջիկ: Նրանք եկեղեցում չեն պսակվել, ամուսնությունն էլ պետականորեն չի գրանցվել: Ես մեկուկես տարի նրա հետ շփվել եմ, հետո եմ իմացել նրա ամուսնալուծված լինելու մասին, շատ եմ սիրել ու հիմա էլ եմ սիրում նրան: Կարո՞ղ եմ կյանքս նրա հետ կապել:

Այդ տղամարդն ամենևին էլ ամուսնացած չի եղել այն հոգևոր իմաստով, որի մասին Քրիստոս խոսում է Ավետարանում: Այնպես որ, եթե սիրում եք և վստահ եք, որ ձեր կապը լուրջ և մնայուն հիմքեր ունի, կարող եք ամուսնանալ:
Ինչ վերաբերում է երեխային, ապա ճիշտ և բարի կլինի քո կողմից այդ երեխային ընդունել, մեծացնել և հետագայում չզանազանել քո սեփական երեխաներից: Ինչ վերաբերում է մոր այցելություններին, ապա կարելի է հստակ որոշել հանդիպումների ձևաչափն այնպես, որ դրանք չխանգարեն ձեր ընտանեկան անդորրին և երեխայի հոգեբանությանը: Հաշվի առեք, որ միշտ պետք է նրբանկատ լինել և ցանկալի է երբեմն նաև համապատասխան հոգեբանական գրականություն ընթերցել:


Օրհնությամբ` Տ. Շմավոն քահանա Ղևոնդյան

Արդյո՞ք բնավորության և արժեքային համակարգի տարբերությունները կարող են կնոջ համար ապահարզանի հիմք լինել և ինչպե՞ս պիտի վարվի տղամարդը ապահարզանի պահանջի դեպքում, եթե նա, չնայած այդ ամենին, պատրաստ է շարունակել միասին ապրել: 

Ս. Գրիգոր Տաթևացին ասում է. «Մարդը փոփոխական է։ Ինչպես փոխվեցինք և բարուց չար դարձանք, այնպես էլ կարող ենք չարից դեպի բարին դառնալ»։ Օրինակ, եթե Ձեր կինը Ձեզ հետ կոպիտ խոսի և անգամ վիրավորի ձեզ, Դուք նրան նույնպես կպատասխանե՞ք։ Տեր Հիսուս Քրիստոս Ասում է, «Մարդը .... պիտի գնա իր կնոջ հետևից» (Մատթ. 19:5), իսկ Ս. Պողոս Առաքյալն ասում է. «Մարդի՛կ, սիրեցեք Ձեր կանանց, ինչպես Քրիստոս սիրեց Եկեղեցին և իր անձը զոհեց նրա համար» (Եփես. 5:25), նաև. «Եթե մի եղբայր անհավատ կին ունենա, և նրան (կնոջը) հաճելի լինի ապրել նրա հետ, նրան թող չթողնի» (Ա Կորնթ. 7:12)։ Եղեք լավը, քաղցր և ներողամիտ Ձեր կնոջ նկատմամբ։ Մի՞թե հնարավոր չէ բնավորությունը և, ինչպես ասում եք, արժեքային համակարգը զոհել հանուն մարդու, ում կոչված ես սիրել։ Այդ ի՞նչ արժեքներ են, որոնք մարդուց թանկ են։ Ուստի իմ կարծիքն այս է. շարունակեք միասին ապրել, ինչպես ասում եք, իսկ Աստված ողորմածաբար Ձեզ հասկացողություն կշնորհի։ Աղոթեցեք միմյանց համար։


Օրհնությամբ` Տ. Սմբատ քահանա Սարգսյան

Ես 23 տարեկան եմ, ամուսնացել եմ մի քանի ամիս առաջ, հիմա սպասում եմ բալիկի: Մինչև ամուսնությունն ամուսնուս հետ ութ տարի ընկերություն ենք արել: Վերջին մեկ տարում հաճախ էինք վիճում, սակայն հետո հաշտվում էինք: Կարծում էի՝ ամուսնությունից հետո ամեն ինչ այլ կերպ կլինի, սակայն՝ ավելի վատ: Ընդամենը երկու ամիս էինք երջանիկ, մնացած ամիսներին անվերջ վիճում ենք, միմյանց վիրավորում: Նա բոլորովին փոխվել է, ես նրան չեմ ճանաչում. ինձ ոչինչ թույլ չի տալիս, արգելում է տնից դուրս գալ, մարդկանց հետ շփվել, ինձ հետ չի գնում զբոսանքի: Հաճախ հուզվում եմ, նյարդայնանում, սակայն միշտ մտածում եմ երեխայիս մասին: Նրա ծնողներն էլ են անտարբեր իմ նկատմամբ, ես էլ ակամա արդեն չեմ համակերպվում իր ընտանիքի հետ, հոգնել եմ ամենօրյա վեճերից, շատ եմ զղջում ամուսնության համար: Ինչպե՞ս վարվել, ի՞նչ անել:

Հասկանալի է քո հոգեվիճակը, այսօր քո ընտանիքում տիրող մթնոլորտը, սակայն քո դեպքը շատ տարածված երևույթ է և ունի իր հստակ պատճառները: Շատ ողջունելի է քո պատասխանատու վերաբերմունքը ապագա երեխայիդ հանդեպ, և հենց այդ կարևոր հանգամանքից ելնելով էլ փորձենք լուծել քո ընտանեկան խնդիրները, որպեսզի վերագտնես քո երջանկությունը և սերը:


Նախ, համատեղ կյանքի սկիզբն ամենադժվար ժամանակաշրջանն է, որովհետև դու նոր ընտանիք ես մտել, որտեղ կան սովորույթներ, կենցաղ, ապրելաոճ, որոնց պետք է հարմարվել և ինչ-որ դրական ու լավ բան տեսնել այդ ամենի մեջ՝ չփորձելով քոնն առաջ տանել, նաև չկորցնելով քո անհատականությունը և սեփական ապրելաոճը:


Երկրորդ, դժվար ժամանակաշրջան է, որովհետև քո և ամուսնուդ հարաբերություններն անցել են այլ հարթություն, որտեղ նա ամուսնու կարգավիճակ է ստացել, և չունենալով փորձ և լինելով երիտասարդ, փորձում է ճիշտ կերպար կերտել, նաև վախենում է և սխալներ թույլ տալիս... Դրա համար, որպես կին՝ լինելով ավելի խորաթափանց և իմաստուն ընտանեկան հարցերում, փորձիր հետևել այս խորհուրդներին.
1. Փորձիր կարգավորել հարաբերություններդ ամուսնուդ ընտանիքի անդամների հետ, ավելի ջերմ ու սիրալիր եղիր, ավելի քաղաքավարի վարվիր նրա ծնողների հետ, աշխատիր կենսախինդ լինել, տանը որևէ օգտակար բանով զբաղվիր, եթե ազատ ժամանակ ունես՝ կարդա. դա լավ կանդրադառնա հղիությանդ վրա, նաև լավ տպավորություն կթողնի ամուսնուդ ծնողների վրա: Եթե ամուսինդ չի ցանկանում զբոսնել քեզ հետ, ապա փորձիր դուրս գալ սկսեսուր-մայրիկիդ հետ. դա նրան էլ հաճելի կլինի, նաև կմտերմացնի ձեզ: Աշխատիր նրանից խորհուրդներ հարցնել կենցաղային հարցերի վերաբերյալ. տղայի մայրը սիրում է, երբ իր հարսը կարևորում է իրեն, ընդունում որպես մեծ և տանտիկին... Փորձիր նրան նրբանկատորեն տրամադրել դեպի քեզ:
2. Մի վիճիր ամուսնուդ հետ ընդհանրապես, գոնե հիմա, քանի որ այժմ դուք երկուսդ էլ սխալ հոգեվիճակում եք. պետք է նախ ինքներդ ձեզ հասկանաք, ապա՝ կողակցին:
3. Մտածիր այն մասին, որ երեխան պիտի ծնողներ ունենա, և շատ կարևոր է ծնողների փոխադարձ սերը: Ուստի փորձիր կրկին բացահայտել ամուսնուդ լավ գծերը: Վերագտեք ու բացահայտեք միմյանց նորովի, սիրեք ու հարգեք միմյանց:
4. Որպեսզի սիրվես ու հարգվես՝ զբաղվիր ինքնակրթությամբ: Տղամարդիկ սիրում են հոգեպես հարուստ, խելացի, գրագետ կանանց: Եղիր նաև կանացի, նուրբ և հոգատար: Սա դժվար ու համբերատար աշխատանք է, որի արդյունքը երջանկությունն է:
5. Հիշիր, որ քեզանից շատ բան է կախված: Եղիր վերոհիշյալ չորս կետերին համապատասխան կին և կկարողանաս հրաշալի ամուսին կերտել: Սա ամենևին էլ չի նշանակում իշխել ու կառավարել նրան: Բնատուր կանացի հատկանիշները, կրթված ու զարգացած միտքը, ներքին դաստիարակությունը, համբերությունն ու նրբանկատությունը կարող են երջանիկ դարձնել գրեթե ցանկացած ընտանիք: Իսկ սերը մեծ ու բարդ հասկացություն է, որն իմաստության հետ է գալիս: Սակայն երբ գտնես այն, այլևս երբեք չես կորցնի. Դա կյանքի առանցքն է, որի վրա կազմավորվում է ամեն բան:
6. Ընտանիքը պահպանելը բարդ գործ է, քանդելը՝ շատ հեշտ, սակայն քանդելուց հետո քիչ հավանական է նոր ընտանիքի կազմավորումը, քանի որ դեռևս չես հասկանում այն պատճառները, որոնք քայքայում են ընտանիքն ու հարաբերությունները: Ընտանիքը պահպանելն արդեն իմաստություն է, արվեստ, որին պետք է սովորել, տիրապետել: Իմաստություն խնդրիր մեր Տեր Աստծուց, որպեսզի օգնի և ուղղորդի քեզ ընտանիքդ պահպանել և երջանկությունդ վերագտնել: Աստված օրհնել է քեզ և դու շուտով մայրության բերկրանքն ես վայելելու:
Աշխատիր ամեն բան անել, որ այդ ժամանակը սիրով ու երջանկությամբ լցված լինի:


Հարգանքով` www.qahana.am կայքի խմբագրակազմ

Ի՞նչ է նշանակում մասունքով խաչ: Խաչի մեջ արդյո՞ք որևէ սրբի մարմնի հատված կա:

Հնագույն սովորություն է սրբերի մարմնի մասերը` որպես իր կատարած մարտիրոսության արդյունք, դարձնել աղոթքի և պաշտամունքի միջոց: Հին Կտակարանում գրված է. «Հովսեփը, դիմելով իր եղբայրներին, ասաց. «Ահա ես մեռնում եմ: Աստված թող այցելի ձեզ, հանի այս երկրից ու տանի այն երկիրը, որ Աստված երդվել է տալ մեր նախնիներին` Աբրահամին, Իսահակին ու Յակոբին»: Հովսեփը երդվեցրեց Իսրայելի որդիներին ու ասաց. «Այն ժամանակ, երբ Աստված ձեզ կայցելի, այստեղից կհանեք նաև իմ ոսկորները և կտանեք ձեզ հետ» (Ծննդ. 50:24-25): Երբ նա մահացավ, թաղեցին ու տապանի մեջ դրեցին Եգիպտոսում: Այդպես էլ քրիստոնյաներն առաքյալների, հետագայում նաև մարտիրոսների մասունքներն օգտագործում էին եկեղեցիների կառուցման և խաչերի կերտման ժամանակ, որպեսզի այդ սուրբի բարեխոսությունը տվյալ համայնքի վրա լինի: Հայոց աշխարհը լի է սուրբերի և նահատակների մասունքներով: Հայտնի են Ս. Գրիգոր Լուսավորչի, Ս. Թադեոս և Բարդուղիմեոս առաքյալների Աջերը, Հռիփսիմյանց կույսերի նշխարները, որոնք օգտագործվում են Մյուռոնօրհնեքի և եկեղեցական այլ տոնակատարությունների ժամանակ:


Օրհնությամբ՝ Տ. Շահե քահանա Հայրապետյան

Ինչպե՞ս հասկանալ, որ Քրիստոսի շնորհն ազատում է օրենքից: Չէ՞ որ Քրիստոս Ինքն ասաց, որ ոչ թե օրենքը ջնջելու եկավ, այլ՝ կատարելու:

Քրիստոս Աստված կատարեց օրենքը, որովհետև օրենքում գրված է. «Անիծյալ է, այն մարդը ով կախված է փայտից» (Գաղ. 3:13), և Եսայի մարգարեն էլ ասում է. «Բայց Նա խոցվեց մեր մեղքերի համար և մեր անօրենությունների համար դատապարտվեց, մեր խաղաղության համար Նա պատիժ կրեց, և Նրա վերքերով մենք բժշկվեցինք» (Եսայ. 53:5)։ Նա խաչելությամբ կատարեց օրենքով սահմանված փրկագործությունը և մարդկությունն ազատագրեց մեղքի հատուցումից՝ մահվանից, դատաստանից, դժոխքից։ Ուստի, Քրիստոսին հավատալով, մենք ազատագրվում ենք: Ս. Պողոս Առաքյալն ասում է. «Օրենքը դաստիարակ եղավ մեզ՝ Քրիստոս Հիսուսին բերելու համար, որպեսզի հավատքով արդարանանք, սակայն երբ եկավ հավատքը, այլևս դաստիարակի (այսինքն՝ օրենքի) կարիք չունենք, որովհետև դուք՝ բոլորդ, Աստծո որդիներ եք հավատով ի Հիսուս Քրիստոս» (Գաղ. 3:23-26)։ «Ուստի, հավատքով արդարացած՝ խաղաղություն ունենք Աստծո հետ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսով» (Հռոմ. 5:1)։ Մենք կարիք չունենք օրենքի պահանջով մեղքի հավիտենական հատուցումը կրել, որովհետև Քրիստոս այն վերցրեց Իր ուսերին (տես՝ Հովհ. 1:29)։ Մեզ մնում է հաղորդվել Նրա հետ։ Նրա հետ հաղորդվելուն արժանանալու համար քրիստոնյայի ջանքը, Տիրոջ պատվիրանի համաձայն, ապաշխարությունն է՝ զղջումը, խոստովանությունը և ամենօրյա տքնությունը՝ մեղքից հրաժարվելու և բարին գործելու համար։ Փրկությունը մեզ տրվեց Աստծո շնորհով, սակայն դրան արժանանալու համար անհրաժեշտ է ապաշխարության ջանքը։


Օրհնությամբ՝ Տ. Սմբատ քահանա Սարգսյան

Աստված մեզ պատվիրում է երկրի վրա կուռքեր չսարքել և չպաշտել դրանք: Արդյո՞ք խաչը մեզ համար չի դարձել այդպիսի պաշտամունք:

Կուռքեր ասելով` նկատի է առնված նյութը, որին մարդն աստվածացնում է, հասցնում պաշտամունքի աստիճանի:
Խաչի պարագան այլ է: Քրիստոնեության մեջ խաչը չի անձնավորվում և չի աստվածացվում: Խաչը Քրիստոսի չարչարանքների գործիքն էր, որ մեզ` քրիստոնյաներիս, համար դարձավ նշան Տիրոջ խաչելության և մեր փրկության: Կորնթացիների ուղղված առաջին թղթի 1:18 համարում Ս. Պողոս առաքյալն ասում է, թե խաչի քարոզությունն Աստծո զորությունն է: Խաչը մենք կրում ենք իբրև հիշատակ Տիրոջ չարչարանքների, ինչպես նաև հավատքով այն ընդունում իբրև ամուր վահան` սատանայի զորությունների դեմ:


Հարգանքով` www.qahana.am կայքի խմբագրակազմ

Որո՞նք են Աստծո տասը պատվիրանները: 

Աստծո տասը պատվիրաններն են.
1. «Ես եմ քո Տեր Աստվածը, որ քեզ հանեցի Եգիպտացիների երկրից՝ ստրկության տնից։ Ինձանից բացի այլ աստվածներ չպիտի լինեն քեզ համար»: (Ելք. 20:2-3):
2. «Վերևում՝ երկնքում, ներքևում՝ երկրի վրա, և երկրի խորքի ջրերի մեջ եղած որևէ բանի նմանությամբ քեզ կուռքեր չպիտի կերտես»: (Ելք. 20:4):
3. «Քո տեր Աստծո անունն զուր տեղը չպիտի արտասանես, որովհետև Տերը արդար չի համարում նրան, ով իր անունը զուր տեղն է արտասանում»: (Ելք. 20:7):
4. «Հիշիր շաբաթ օրը, որպեսզի պահես այն»: (Ելք. 20:8):
5. «Պատվիր քո հորն ու քո մորը, որպեսզի բարիք գտնես, երկար ապրես բարեբեր այն երկրի վրա, որ Տեր Աստված տալու է քեզ»։ (Ելք. 20:12):
6. «Մի սպանիր» (Ելք. 20:13):
7. «Մի շնանար» (Ելք. 20:14):
8. «Մի գողանար» (Ելք. 20:15):
9. «Քո հարևանի դեմ սուտ վկայություն մի տուր» (Ելք. 20:16):
10. «Ոչ քո մերձավորի տան, ոչ նրա ագարակի վրա աչք մի ունեցիր։ Ոչ քո մերձավորի կնոջ վրա, ոչ նրա ծառայի վրա, ոչ նրա աղախնու վրա, ոչ նրա եզան վրա, ոչ նրա էշի վրա, ոչ նրա անասունի վրա, ոչ այն ամենի վրա, ինչ քո մերձավորինն է, աչք մի ունեցիր»: (Ելք. 20:17):

Եթե կինը, բռնաբարողից պաշտպանվելով, պատահաբար սպանի նրան, արդյո՞ք Աստծո առաջ պիտի պատասխան տա որպես մարդասպան:

Քրիստոնեական հասկացողությամբ՝ մեղքն արարք չէ, այլ հոգու չար վիճակ, որի պատճառով տեղի են ունենում չար արարքներ։ Տերը եղբորը հայհոյողին մարդասպան է կոչում, որովհետև չար տրամադրվածություն ունի իր եղբոր նկատմամբ (տես՝ Մատթ. 5:21-22): Սա նշանակում է, որ ինքնապաշտպանության համար կատարած սպանությունը մեղք չի համարվում։


Օրհնությամբ՝ Տ. Սմբատ քահանա Սարգսյան

Ինչո՞ւ տրվեց հինկտակարանյան պատվիրանը.«աչքի փոխարեն` աչք, ատամի փոխարեն` ատամ» (Մատթ. 5:38): Չէ՞ որ Քրիստոս մերժեց այն և տվեց այլ` չարին չհակառակվելու պատվիրան. «Իսկ ես ձեզ ասում եմ, չարին հակառակ չկանգնե՛լ. այլ եթե մեկը քո աջ ծնոտին ապտակ տա, նրան մյո՛ւսն էլ դարձրու» (Մատթ. 5:39):

Հին Ուխտի «աչքի դեմ` աչք, և ատամի դեմ` ատամ» պատվիրանը, անշուշտ, Մովսիսական Օրենքի մեջ արտահայտված դաստիարակչական պատվիրան էր, որպեսզի մարդկությունը կարողանա հասկանալ, որ վրեժխնդրությունը և ոխակալությունը լավագույն արդյունքներ չեն կարող տալ: Գաղատացիներին ուղղված նամակում Ս. Պողոս առաքյալն ասում է. «Օրենքը եղավ դաստիարակ` Քրիստոս Հիսուսին բերելու համար» (Գաղ. 3:24): Այսինքն` այս պատվիրանը նաև մարգարեական էր, որովհետև մարդը, այդ խոսքն ընկալելով, հետագայում Քրիստոսի ներողամտությունը պետք է հասկանար:
Արարչության ժամանակ մարդուն Աստծուն ընկալելու աչք և ատամներ տրվեց` այսինքն` մարդն օժտվեց Աստծուն տեսնելու և ճաշակելու կարողությամբ, բայց մարդը դրանք ի վնաս իրեն օգտագործեց, որովհետև հավանեց իր հայացքով հաճելի պտուղը և իր ատամներով ճաշակեց այն. մինչդեռ Տեր Հիսուս Քրիստոսը եկավ և թշնամության դիմաց բարին հատուցեց, մարդու չարակնության դիմաց Ինքն Իր աչքերը մատուցեց` փրկության ուղին տեսնելու, Իր Մարմինն ու Արյունը տվեց ճաշակելու` մեր փրկության համար: Ս. Հովհաննես Ոսկեբերանն ասում է, թե Աստված այնպես է սիրում մարդուն, որ թույլ տվեց ատամներով Իրեն հպվել: Երբ Սուրբ Պատարագի ժամանակ ճաշակում ենք Հիսուս Քրիստոսի Մարմինն ու Արյունը, մեր բոլոր անդամները Նրանն են դառնում: Նա, որպես մարդասեր Աստված, կրեց մեր թշնամության հատուցումը, բայց չթշնամացավ մեզ հետ, մինչդեռ հինկտակարանյան այս պատվիրանը հաճախ հենց այդպես էլ հասկանում են՝ թշնամություն՝ թշնամության դիմաց:


Օրհնությամբ՝ Տ. Սմբատ քահանա Սարգսյան

Ինչպե՞ս հասկանալ Հիսուսի խոսքը. «Երանի՛ խաղաղարարներին, որովհետև նրանք Աստծո որդիներ պիտի կոչվեն» (Մատթ. 5:9): 

Երեխաները ծնողներից ժառանգաբար ստանում են այն կարողությունները, որոնցով ապրում են այս աշխարհում: Հաճախ ասում ենք, որ մեր երեխաների մեջ պիտի դաստիարակենք չարը նկատելու և չարից փախչելու կարողություն, որովհետև եթե մեկը խուսափի չար ընկերակցությունից` փորձությունից կազատվի:
Աստված մեր դաստիարակն է, մեր Հայրն է, Նա մեզնից հեռու չէ, Նրա ժառանգականությունը մեր մեջ կա, և Աստված մեզ դաստիարակում է, որպեսզի Իր նման լինենք, այս աշխարհի մեջ եղողների պես պատվախնդիր չլինենք, որովհետև եթե մեր պատվախնդրությամբ չարին չարով պատասխանենք, ավելին չենք անի, եթե ոչ` միայն մեր անունն ու պատիվը վերականգնելն է: Բայց մի՞թե Աստված այս է ակնկալում մեզնից: Եթե մեկը բարձր անուն է վաստակում մարդկանց առջև, սա չի նշանակում, թե Աստծո առջև էլ բարձր է: Նա, ով ապտակի փոխարեն` ապտակ, հայհոյանքի փոխարեն` հայհոյանք, չար գործերի դիմաց չար գործեր է մատուցում, հենց այդ չար գործերով էլ կբնորոշվի:


Օրհնությամբ՝ Տ. Սմբատ քահանա Սարգսյան

Ինչո՞ւ է Մատթեոսի Ավետարանում գրված «Երանի՛ հոգով աղքատներին», իսկ Ղուկասի մոտ՝ ուղղակի «Երանի՛ աղքատներին»: Մի՞թե բոլոր աղքատները երանելի են: Չէ՞ որ դրանցից շատերն ապրում են անառակությամբ, հայհոյում են և կռվում են փողի համար, անիծում են և նախանձում: Ինչպե՞ս նրանք կժառանգեն երկնքի արքայությունը:

«Երանի հոգով աղքատներին» ասելով՝ Տերն ի նկատի ունի ամբողջ մարդկությանը, որովհետև մենք՝ բոլորս, կարիք ունենք հոգևոր կյանքի՝ խաղաղության, խնդության, արդարության, մխիթարության, սիրո, որն Աստծո արքայությունն է, որովհետև ասվում է. «նրանցն է Աստծու արքայությունը»։ Աստծո արքայությունն Աստված Ինքն է՝ Աստծո Միածին Որդին, Ով մարդացավ՝ Իր անձը մարդկանց ընծայելու համար, և բոլոր նրանք, ովքեր դարձի են գալիս, մկրտվում և հաղորդվում են Նրա հետ, ստանում են Աստծո արքայությունը։
Տերը մեկ անգամ զրույցում ասաց. «Ավելի հեշտ ուղտն ասեղի ծակով անցնի, քան հարուստը կմտնի Աստծո արքայություն» (Մատթ. 19:24), որովհետև ոչ թե հարստությունն է արգելք, այլ արծաթասիրության չար կիրքն է արգելում հարուստին հոգու փրկության հասնել։ Կան նաև այլ հանցանքներ, որոնք աղքատները հնարավորություն չունեն գործել։ Ուստի, իսկապես երանի աղքատներին։
Օրհնությամբ՝ Տ. Սմբատ քահանա Սարգսյան

Եկեղեցական տոներ

« Փետրվար 2017 »
ԵրկԵրքՉրքՀնգՈւրբՇբթԿիր
1
3
7
8
9
12
15
17
19
22
24
28

Թեմական կյանք